WIEK PATRIARCHÓW WIEK ŻYDOWSKI WIEK EWANGELII
               List św. Pawła do Galatów (Ad Galatas) 1:4
    Który wydał samego siebie za grzechy nasze, aby nas wyrwał z teraźniejszego wieku złego według woli Boga i Ojca naszego;
   
    Who gave himself for our sins, that he might deliver us from this present evil world, according to the will of God and our Father
:
                    List wtóry św. Piotra (II. Petri) 3:7
    Lecz te niebiosa, które teraz są i ziemia temże słowem odłożone są i zachowane ogniowi na dzień sądu i zatracenia niepobożnych ludzi.
   
    But the heavens and the earth, which are now, by the same word are kept in store, reserved unto fire against the day of judgment and perdition of ungodly men.
Ewangielija św. Jana(Johannes) 12:31
Teraz jest sąd świata tego, teraz książę świata tego precz wyrzucony będzie.

Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out.
     DRUGI ŚWIAT to porządek rzeczy panujący wśród ludzi od końca potopu aż do drugiego adwentu Chrystusa i ustanowienia Królestwa Bożego, różnie zwany: "tym światem" (Jana 14:30; 2 Tym. 4:10; Tyt. 2:12), "teraźniejszym złym wiekiem" (Gal. 1:4) oraz "niebiosami i ziemią, które teraz są" (2 Piotra 3:7).
O jego charakterze możemy powiedzieć, że jest to zły świat, jak nazywa go św. Paweł - "teraźniejszy zły wiek" (Gal. 1:4). Jest on złym światem, ponieważ szatan, jego książę i władca, jest zły (Jana 12:31; 14:30; 16:11; 2 Kor. 4:4; Efez. 2:2; Łuk. 4:6). Gdy Biblia nazywa szatana księciem, bogiem tego świata, nie chce przez to oczywiście powiedzieć, że jest on księciem i bogiem tego świata w znaczeniu wszechświata czy też literalnej ziemi, ponieważ tylko Jehowa jest Księciem i Bogiem takiego wszechświata i ziemi. Szatan jest najwyraźniej księciem i bogiem tego świata w znaczeniu obecnego złego porządku rzeczy wśród ludzi, czego wyraźnie dowodzi każdy z powyższych cytatów. Nie był on księciem pierwszego świata, chociaż posiadał w nim pewien wpływ. Skoro jest władcą obecnego świata, oczywiste jest, dlaczego obecny porządek rzeczy wśród ludzi jest zły - jego władca jest zły i pragnie zła w swym królestwie.
     Obydwie części - symboliczne niebiosa i symboliczna ziemia - teraźniejszego złego świata są omówione w 2 Piotra 3:7,10-12, szczególnie w odniesieniu do ich końca. Tak jak w pierwszym świecie, tak i tutaj niebiosami są władze duchowej kontroli. Władzami duchowej kontroli w drugim świecie, w drugiej dyspensacji są symboliczne gwiazdy - fałszywe systemy religijne i nauczyciele, których od czasu potopu szatan używa do zwodzenia rodziny ludzkiej. Każdy system religijny, każda większa lub mniejsza sekta i nauczyciel - czy to w pogaństwie, czy w chrześcijaństwie, jaki od czasu potopu używany jest przez szatana do narzucania rodzajowi ludzkiemu fałszywych doktryn, praktyk i organizacji - jest jedną z gwiazd teraźniejszego złego świata. Prawda w doktrynie, praktyce i organizacji pochodzi od Boga i jest nam podawana poprzez Jego Słowo (Jana 17:17; 2 Tym. 3:15-17). Błąd w doktrynie, praktyce i organizacji pochodzi od szatana (Jana 8:44; 2 Kor. 4:4; Obj. 20:1-3). A zatem fałszywi nauczyciele religijni, jako rzecznicy szatana, są symbolicznymi gwiazdami na symbolicznych niebiosach drugiego świata, dyspensacji (Judy 13). Zwiedli oni pogan, którzy przyjęli wszelkiego rodzaju fałszywe religie. Co więcej, weszli nawet do chrześcijaństwa i wprowadzili do różnych sekt doktryny diabelskie (2 Tes. 2:3-9; 1 Tym. 4:1-3; Obj. 17:3,5; 18:3,23; 19:2). Upadli aniołowie tak zręcznie używają organizacji religijnych i nauczycieli do wprowadzania błędów, że za ich pośrednictwem szatan przedstawia światłość jako ciemność, a ciemność jako światłość, zwodząc niemal cały rodzaj ludzki (Iz. 5:20). Wśród wielu fałszywych doktryn szczególnie rozpowszechniali oni takie jak: Boskie prawo królów, arystokracji i kleru oraz świadomość umarłych i wieczne męki. Szatan udzielał wysokiego stanowiska, zaszczytu i wpływów takim fałszywym nauczycielom, którzy najlepiej służyli jego celom, udzielając świeckiego dobrobytu tym, którzy im się poddawali. Jednocześnie z okrucieństwem przeciwstawiał się i prześladował nauczycieli prawdy i ich zwolenników - zarówno w pogaństwie, jak i w chrześcijaństwie.
     Symboliczna ziemia pierwszego świata to społeczeństwo zorganizowane na wzór komunistyczny, natomiast ziemia drugiego, teraźniejszego złego świata, to społeczeństwo oparte na własności prywatnej, kontroli rządu w sprawach obywateli i konkurencji w biznesie. Wszystkie te trzy zasady są dobre same w sobie, lecz samolubstwo i podłość człowieka prowadzą do wielkich nadużyć w ich stosowaniu, czego licznych potwierdzeń dostarcza cała historia od potopu. Nadużycia te sprawiają, że obecnie zorganizowane społeczeństwo staje się coraz bardziej samolubne, zepsute i niesprawiedliwe. Jak szatan nagradza swoich przedstawicieli na symbolicznych niebiosach - fałszywe systemy religijne i ich nauczycieli, tak podobnie na symbolicznej ziemi promuje on swych przedstawicieli, udzielając im zaszczytów, stanowisk, wpływów i bogactw w państwie i arystokracji. Gdy tylko przestają one służyć jego celom, usuwa je bez litości. Pozostałą część ludzkości na swojej symbolicznej ziemi, jako "zwykły laikat", poddał on klerowi - gwiazdom swoich symbolicznych niebios, władcom, jako ich poddanych, oraz pracodawcom i arystokratom - wielkim jednostkom symbolicznej ziemi - jako ich niewolników i najemników. Doprowadziło to do podziału ludzkości na klasy uprzywilejowane i masy. W rodzinie ludzkiej zawsze istniało pewne niezadowolenie z szatańskiej struktury złego świata. Niekiedy niezadowolenie to występowało wśród klas uprzywilejowanych, gdzie zazdrość, chciwość, ambicja itp. prowadziły do wielu walk i zmian w religii, państwie, arystokracji i wśród ogółu ludzi. Niekiedy występowało ono wśród mas, gdzie ucisk, niedostatek, oburzenie itp. prowadziły do walk i zmian w tych samych obszarach. Z pewnością zło - religijne i społeczne - jakie czyni rodzina ludzka, cierpiąc w szatańskim porządku rzeczy w wyniku sprawowanej przez niego władzy, uzasadnia jego biblijną nazwę jako "teraźniejszego złego świata".
     Skoro świat zniszczony przez potop (2 Piotra 3:6) nie był literalnym wszechświatem ani rodzajem ludzkim, lecz istniejącym wówczas porządkiem rzeczy - komunistycznym społeczeństwem powierzonym opiece aniołów jako władz duchowej kontroli, skoro symboliczne "niebiosa i ziemia, które teraz są", mają być zniszczone w czasie drugiego adwentu Chrystusa - dochodzimy do wniosku, że "niebiosa i ziemia, które teraz są", o których mówi 2 Piotra 3:7,10-12, to symboliczne niebiosa i ziemia, a nie literalne. Wyciągamy zatem wniosek, że ogień, który ma zniszczyć te niebiosa i ziemię, także jest symboliczny, tak jak jest to prawdą w odniesieniu do samych niebios i ziemi. O takim właśnie ogniu mówi św. Piotr w wersetach 7,10-12 naszego tekstu.Ogień ten reprezentuje niszczące siły i skutki wielkiego ucisku. Wielki ucisk składa się z pięciu form zła, poprzez które usunięty zostanie obecny zły porządek rzeczy, w rzeczywistości będący królestwem szatana. Złem tym jest światowa wojna, rewolucja, anarchia, głód i zarazy. Z powodu swej niszczącej natury i skutków, zgodnie z symbolami biblijnymi są one słusznie symbolizowane w Biblii przez ogień.
     Tak więc przez ten symboliczny ogień wielkiego ucisku zostanie spalony i całkowicie zniszczony zły porządek rzeczy szatana - jego świat, składający się z symbolicznych niebios i ziemi. W ten sposób drugi świat, obecny zły świat, zły porządek rzeczy, z jego symbolicznymi niebiosami i ziemią dobiegnie końca, by już nigdy nie powstać.