WIEK MESJANISTYCZNY WIEKI PRZYSZŁE
              List św. Pawła do Efezów (Ad Ephesios) 2:7
    Aby okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej, z dobrotliwości swojej przeciwko nam w Chrystusie Jezusie.
  
    That in the ages to come he might shew the exceeding riches of his grace in his kindness toward us through Christ Jesus.
                 Ewangielija św. Łukasza (Lucas) 20:36
    Albowiem umierać więcej nie będą mogli; bo będą równi Aniołom, będąc synami Bożymi, gdyż są synami zmartwychwstania.

    Neither can they die any more: for they are equal unto the angels; and are the children of God, being the children of the resurrection.
    WIEKI PRZYSZŁE. Według Pisma Świętego po Wieku Tysiąclecia przyjdą następne Wieki, chociaż ich liczba nie jest nam objawiona. Biblia podaje nam bardzo niewiele informacji na temat Wieków po Tysiącleciu i Małym Okresie. Są w niej jednak pewne ogólne stwierdzenia, na podstawie których możemy poznać ogólny charakter tych okresów. Z różnych wersetów biblijnych wynika, że będą takie Wieki. Na przykład, w oryginale greckim często czytamy o Tysiącleciu jako o wieku wieków, to znaczy pierwszym z wielu wieków. U Efez. 2:7 czytamy: "Aby okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej (...) w Chrystusie Jezusie". Wersety takie dowodzą zatem, że w trzecim świecie, trzeciej dyspensacji, będzie wiele Wieków, których liczba nie jest nam objawiona. Wieki te będzie cechować doskonałość. Grzech, smutek, nieszczęścia ani żadne inne elementy klątwy nie będą już dotykać ziemi ani jej mieszkańców! Zło nigdy nie będzie też prześladować mieszkańców żadnej innej planety. Tak więc w Wiekach następujących po Tysiącleciu będzie istniał doskonały wszechświat. Trzeci świat, dyspensacja, jest wieczny, a powód tego jest bardzo oczywisty - skoro jego cechą będzie doskonałość, nie będzie potrzebne dalsze działanie Boskiego planu, który poprzez dyspensacyjne zmiany musiałby się rozwijać w walce z grzechem aż do zupełnego końca, ponieważ cały Boski plan związany z odkupieniem człowieka dobiegnie końca po upływie Małego Okresu, który zamyka Tysiąclecie. Sprawiedliwi z rodziny ludzkiej otrzymają ziemię jako wieczne dziedzictwo (Przyp. 2:21,22). Ziemia, którą odziedziczą, będzie tą samą planetą, na której żyjemy, lecz będzie ona tak zmieniona, że stanie się rajem. Zmiany na ziemi dokonają się w czasie Tysiąclecia, pod koniec którego będzie ona w stanie takiej samej doskonałości, w jakiej był ogród Eden, gdy stawał się pierwotnym mieszkaniem rodziny ludzkiej. Trudno nam jest uzmysłowić sobie, czym będzie doskonała ziemia. Jeśli wyobrazimy sobie połączenie najpiękniejszej scenerii, najpiękniejszych ogrodów i najbardziej gustownych wynalazków życia społecznego, domowego i krajobrazowego, jakie kiedykolwiek widzieliśmy - być może uzyskamy pewne pojęcie tego, jak w przyszłych wiekach wyglądać będzie ziemia.  Piękne kwiaty i krzewy będą ozdabiać trawniki, majestatyczne i szlachetne drzewa będą użyczać cienia, zielona, aksamitna trawa utrzymana z wyśmienitym smakiem będzie upiększać prywatne tereny, publiczne drogi i parki. Owoce i kwiaty osiągną doskonałość przekraczającą nasze obecne władze zrozumienia. Każdy będzie miał ze smakiem urządzony i ozdobiony dom, a jego trawnik i ogród będą wybornie utrzymane. Różnorodność gustów przejawiać się będzie obfitością piękna, harmonią i użytecznością, które bez końca cieszyć będą oczy, odświeżać umysł i przynosić bogate plony w celu zaspokajania ludzkich potrzeb. Zrozumienie kultury rolnej będzie wówczas tak dogłębne, a wynalazki, wprowadzane dla wygody człowieka, będą wówczas tak liczne, że fizyczna  praca niezbędna do zaspokojenia potrzeb człowieka, we współpracy z przyjazną ziemią będzie tylko w zakresie niezbędnym do zapewnienia mu fizycznego ruchu, koniecznego do utrzymania jego ciała w zdrowiu (Ezech. 34:27; 36:29,30). W czasie jednego sezonu na tym samym polu dojrzewać będzie wiele płodów ziemi. Zniknie krańcowość naszych obecnych zim oraz nadmierny upał naszych obecnych lat, chociaż na ziemi na zawsze pozostaną następujące po sobie pory roku - wiosna, lato, jesień i zima (1 Moj. 8:22). Dzięki poprawieniu położenia Ziemi na jej osi oraz prawdopodobnie dzięki innym naturalnym środkom klimat stanie się idealny dla zdrowia, wygody i komfortu. Nikt nie znajdzie na ziemi żadnych chwastów, cierni, dzikich roślin, ostu ani niczego innego, co szpeci. Umysł człowieka będzie znajdował wieczną przyjemność w rozmaitości owoców, kwiatów i innych płodów, jakie nasza planeta będzie z największą obfitością rodzić dla jego radości, wygody i komfortu. Jego domy będą wzorami wygody, piękna, komfortu i funkcjonalności.
    Wynalazki ówczesnych czasów będą tak wspaniałe, że troska o dom, gospodarstwo, ogród, fabrykę itp. zajmować będzie niewielką część czasu człowieka. Wynalazki - coraz liczniejsze, coraz bardziej wyszukane i skomplikowane - ograniczą nakład pracy i w ten sposób zapewnią rodzinie ludzkiej więcej czasu na studiowanie, wypoczynek, rozrywki i przyjemności. Ziemia naprawdę stanie się rajem, w którym każda dobra rzecz będzie esencją doskonałości, i nie będzie żadnej złej rzeczy. Nawet stworzenie zwierzęce będzie wtedy doskonale poddane człowiekowi (Iz. 35:1,2,5,6; 65:17-25). Człowiek będzie miał doskonałą kontrolę nad prawami przyrody na tyle, na ile będzie tego potrzebował.
    Organizacja społeczna przyszłych wieków nie jest nam objawiona, lecz fakt, że Biblia uczy nas, że wszyscy na ziemi będą królami (Obj. 21:24), tak jak Adam był na początku królem ziemi, oraz kolejny fakt: równości wynikającej z tego, że wszyscy będą królami, połączony ze względami praktycznymi -wydają się wskazywać, że ówczesny rząd prawdopodobnie będzie miał charakter socjalistyczny - demokratyczny. Pewni członkowie rodzaju ludzkiego będą wybierani do spełniania funkcji rządowych, jakie będą potrzebne dla zachowania prawidłowego działania i kształtowania rzeczy wśród ludzkości. Nic więcej nie możemy powiedzieć na temat charakteru organizacji społecznej tych czasów. Wiemy jednak, że będzie ona bezgrzeszna, ponieważ będzie oparta na zasadach mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, jak mówi nam św. Piotr: że w nowej ziemi będzie mieszkać sprawiedliwość - 2 Piotra 3:13.
    Sam rodzaj ludzki będzie doskonały - doskonały we wszystkich władzach i doskonały w charakterze. Tak więc między innymi panować będzie doskonałość fizyczna. Ciało człowieka nie będzie już dręczone ani rozdzierane tysiącami chorób, jakie teraz żerują na naszym fizycznym bycie. Przez żyły ludzkości płynąć będzie pełen eliksir życia. Żywotność - obfita i nieskończona - napełniać będzie nerwy i krew. Każdego człowieka cechować będzie wigor, siła i krzepkość. Udziałem wszystkich będzie niezawodne zdrowie, wyczulone władze przeżywania i siła, rywalizująca z siłą Samsona. Każda ludzka istota będzie odznaczała się powszechnym pięknem formy i symetrią kształtu. Nic w samym człowieku ani w ziemi, powietrzu, klimacie, pożywieniu itp. nie będzie przyczyniać się do niedoskonałości, jak jest to teraz, a wiedza człowieka pozwoli mu wykorzystywać wszystko na ziemi do podtrzymywania jego doskonałości pod względem fizycznym i każdym innym.
    Ludzie będą w tym czasie umysłowo doskonali. W nieskończoność będą cieszyć się niezawodną pamięcią, władzami postrzegania, które będą zdolne ogarnąć wszystko, władzami rozumowania, które będą precyzyjne, logiczne i nieomylne. Wyobraźnia będzie znakomita i pod pełną kontrolą. Poczucie humoru, piękna i wzniosłości cechować będzie umysł człowieka i jego osiągnięcia. W każdym dominować będzie elokwencja i oratorstwo. Wynalazcze zdolności człowieka miliony razy przewyższą te, jakie posiadał Edison. Głębia ludzkich myśli sprawi, że Arystoteles czy Platon wyglądać będą jak dzieci. W dziedzinie osiągnięć literackich zdolność tworzenia poezji sprawi, że Szekspir wydawać się będzie zaledwie nowicjuszem, a w dziedzinie prozy majestatyczne zdania Macauleya wydawać się będą zwykłą amatorszczyzną. Bach i Beethoven jawić się będą jako zaledwie początkujący w sztuce muzyki, w porównaniu z osiągnięciami doskonałej ludzkości pod tym względem. Malarze i rzeźbiarze, tacy jak Fidiasz, Praksyteles, Michał Anioł i Rafael, wydadzą się zwykłymi nowicjuszami, w porównaniu z malarzami i rzeźbiarzami przyszłych wieków, kiedy to wszyscy osiągną doskonałość w tych sztukach. W tym czasie będzie tylko jeden język, ponieważ wiemy, że istnienie różnych języków jest częścią przekleństwa (1 Moj. 11:1-9), którego już więcej nie będzie (Obj. 22:3). Bez względu na to, jaki będzie to język, będzie on bogaty w słownictwo, elastyczny w użyciu i odpowiedni do wyrażania najbardziej subtelnych odcieni znaczeniowych i uczuć. Z intelektualnego punktu widzenia wszystko wokół człowieka będzie wyrazem najwyższego i najczystszego smaku, komfortu i wygody; nie będzie niczego szpetnego, a umysł człowieka będzie w tych dniach zgłębiał dziedziny wiedzy i nauki, o których my, w największym polocie wyobraźni, nie mamy najmniejszego pojęcia.
    Człowiek uzyska również doskonałość moralną. Nie będzie wtedy wśród synów ludzkich żadnej nienawiści, gniewu, swarliwości, złośliwości, złych domysłów, chciwości, obłudy, obżarstwa, pijaństwa, nieczystości, niewierności, obojętności, pychy, tchórzostwa, ostentacji czy lenistwa. Zamiast nich blaskiem świecić będą przeciwne im łaski, w ich całym pięknie, powabie i atrakcyjności. Każde ludzkie serce będzie promieniować pokojem, radością, przyjaźnią, uprzejmością i bezinteresownością. Wszystkie oczy będą rozświetlone miłością; wszystkie usta utkane uśmiechami; wszystkie twarze będą wyrażały życzliwość i wspaniałomyślność; wszystkie tony głosu, wszystkie wyrazy twarzy i wszystkie gesty rąk czy innych części ciała wspólnie głosić będą radosną wieść o tym, że miłość do innego człowieka, jak do samego siebie, w niezatarty sposób jest wypisana na każdym sercu. Jaki wspaniały będzie to świat, w którym wszyscy będą się wzajemnie miłować, w którym wszyscy będą uprzejmi, grzeczni, czuli i pomocni wobec każdego, w którym wszyscy będą wzajemnie sobie ufać, szanować się i poważać. Pod tym względem - w relacji człowieka do bliźniego - fontanna radości i pokoju bez końca będzie niezawodnie tryskać odświeżającymi wodami, cieszącymi serce wszystkich tych, którzy będą to widzieć, i wszystkich tych, którzy będą w tym uczestniczyć.
  
Wszelka chwała niech będzie Bogu Ojcu, a potem w Nim Synowi w jednym Duchu Bożym, przenikającym wszystkie moralnie wolne jednostki Boskiego wszechświata!
                                                                        2 Piotra 3 : 9 (Biblia Warszawska)
"Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania."